Nie jestem pogromcÄ… Pogorelicia
Dang Thai Son uchodzi za najskromniejszego pianistę na świecie. A przecież zwyciężył w Konkursie Chopinowskim w 1980 r., którego wielkim przegranym był jego kolega, ekscentryczny Ivo Pogorelić

Anonimowa poezja reklamy
Pionierskie wydawnictwo PWN zebrało 500 haseł reklamowyc z ostatniej dekady. Wiele z nich weszło na trwałe do codziennego języka

obozy rowerowe - kolonie dla dzieci -

dni i nocy. Zemoscy najeźdźcy zostali odparci i zmuszeni do ucieczki w kierunku własnej granicy. Eleni odnieśli całkowite zwycięstwo, ale ich armie liczyły swoich zabitych na tysiące, a więcej niż połowa spośród Rycerzy Kościoła poległa w bitwie. Kiedy zmęczeni zwycięzcy powrócili do swych domów, musieli stawić czoło wrogowi jeszcze groźniejszemu. Nastał głód, jedno z najczęstszych następstw wojny. Klęska głodu w Eosii zawładnęła życiem całych pokoleń, z czasem powodując wyludnienie kontynentu. To z kolei doprowadziło do rozpadu ładu społecznego i w królestwach Zachodu zapanował polityczny chaos. Baronowie jedynie z tytułu byli nadal lennikami swych królów. Ich

prywatne waśnie często przeradzały się w straszliwe, lokalne wojny. Coraz śmielej poczynali sobie też zbójcy. Tak miały się sprawy aż do początku dwudziestego siódmego stulecia. W tych burzliwych czasach u bram klasztoru w Demos stanął młodzieniec pragnący zostać członkiem naszego zakonu. Nauczyciele niemal od pierwszej chwili obozy rowerowe poznali się na nim. Spostrzegli, że młody kandydat o imieniu Sparhawk jest człowiekiem nieprzeciętnym. Szybko prześcignął w umiejętnościach innych nowicjuszy, a nawet młodszych rycerzy. Wyróżniał się nie tylko sprawnością fizyczną, ale był również obdarzony wyjątkową bystrością umysłu. Nauczyciel sekretów ze szczególną przyjemnością obserwował łatwość, z jaką

młodzieniec zgłębiał tajniki magii, choć leciwy Styrik wymagał od niego daleko więcej, niż zwykł to czynić w przypadku rycerzy Zakonu Pandionu. Patriarcha Demos także był pod wrażeniem jego inteligencji i dzięki niemu pan Sparhawk, nim zdobył ostrogi, nabył również biegłości w prowadzeniu zawiłych dysput filozoficznych i teologicznych. Mniej więcej w tym samym czasie, gdy pana Sparhawka pasowano na rycerza, w Cimmurze na króla Elenii koronowano młodego Antora i wkrótce, dzięki zrządzeniu losu, koleje życia obu młodych ludzi splotły się z sobą nierozerwalnie. Król Antor był młodzieńcem z natury popędliwym, a nawet lekkomyślnym. Coraz kolonie

dla dzieci śmielsze poczynania zbójców w pobliżu północnych granic królestwa doprowadziły do tego, że zapominając o ostrożności młody monarcha stanął na czele słabo wyszkolonej armii i wyruszył na te tereny, by wyplenić zbójectwo ze szczętem. Kiedy wieść o tym dotarła do Demos, mistrz Zakonu Pandionu wysłał natychmiast na północ oddział rycerzy, aby wesprzeć króla. Sparhawk był wśród nich. W krótkim czasie król Antor stracił panowanie nad sytuacją. Chociaż nikt nie mógł zarzucić mu braku odwagi, to niedostatek doświadczenia sprawiał, że często popełniał taktyczne i strategiczne błędy. Niepomny na poczucie solidarności między baronami północnych marchii,

którzy trudnili się rozbojem, często prowadził swoich ludzi przeciwko jednemu z nich nie bacząc na to, iż najpewniej inni pośpieszą swojemu pobratymcowi z pomocą. Na domiar złego wojska króla Antora, zdziesiątkowane w bitwach, były nękane niespodziewanymi podjazdami. Król, ślepy i głuchy na wszystko, parł jednak z uporem obozy naprzód, a baronowie Północy ochoczo ponawiali wypady na tyły i skrzydła jego armii, zadając dotkliwe straty. Taką sytuację zastał pan Sparhawk i pozostali rycerze Zakonu Pandionu po dotarciu do terenów, na których toczyły się walki. Wojownicy, którzy tak dotkliwie nękali armię młodego króla, stanowili w większości

słabo wyszkolony i niezdyscyplinowany motłoch, rekrutujący się spośród członków lokalnych band. Wobec nowego układu sił baronowie wycofali się, aby przemyśleć dalsze poczynania. Nadal mieli przewagę liczebną, jednakże nie mogli lekceważyć sprawności bojowej rycerzy Zakonu Pandionu. Kilku z nich, rozochoconych poprzednimi zwycięstwami, ponaglało swoich pobratymców do ponownego ataku, ale starsi i rozsądniejsi byli przeciwni zbyt pochopnym decyzjom, zalecając ostrożność. Wielu baronów prawdopodobnie żywiło narastające przekonanie, że droga do tronu Elenii stoi przed nimi otworem. Gdyby król Antor poległ w bitwie, jego korona z łatwością mogła przypaść w udziale temu, kto będzie na tyle silny,by

obozy -

Prawo chroni piratĂłw?
Zachodnie okręty boją się strzelać do piratów. A jeśli już nawet otworzą ogień, to tak, by nie skrzywdzić napastników

Czym pragną jeździć kobiety?
Gdyby 8 marca panie miały wolną rękę w wyborze prezentu z branży motoryzacyjnej, wskazałyby na Opla Corsę, Volkswagena Golfa, Toyotę Yaris lub Volkswagena Polo